Ergenlik dönemine girmiş, vücudundaki değişiklikleri sevinçle, şaşkınlıkla, merakla izleyen ve bunu bir başarıymış gibi yakınlarına anlatan arkadaşlarım oldu. Başka anlatıları da vardı bu kişilerin; sınavları, iş hayatı, aile hayatı, aşkları…

Hayıflanıyor muydum; bu anlatıları dinledikçe hissettiklerim kıskançlık mıydı bilmiyorum ama aşık olamadığım, bağlanamadığım içindi konuya yoğunlaşmam.

Ne istediğini bilen ve istediğimi anlayanlarla çabucak, karşısındakini bir türlü anlayamayan -deyim yerindeyse işi bilmeyen aptallarla- saatler süren çabalar yaşadım hayatımda; tek gecelik sevişmeler uğruna. Hepsi bir önceki gibiydi; yaşananlar bir tekrardan ibaretti. Tek yaptıkları; ruhuma dokunmayan sözleri, akan salyalarına katıp saçmalarken vücudumun üstünde kaba etlerimi ezmekti.

by: tinacris

Hayvan gibi yaşayıp kendilerini doldurduklarında tüm pisliklerini içime boşaltmak için ceplerinden çıkarttıkları bir poşet yapmak istediler beni. Kişiliği olmayanlar kendilerini tamamladılar, anlatacakları hikayeler oldum. Tek refleksleri olan sahiplenme içgüdüleri hemen harekete geçti erkeklerimin ve hayatlarında tek sahip oldukları şey ben oldum sonra -bunu sandılar. Şüphesiz iki uzun bacak, yuvarlak hatların başarısıydı bu.

Sevmedim kimseyi çünkü vücudumda derin darbelerin oluşturduğu morlukların ruhuma geçit vermeyeceği bilinmeliydi. Asıl olan ruhumsa tüm zaferler burada yaşanmalıydı.

02.05.2009, Deneme
Amasya